Why I’ve decided to join Plaid Cymru

Under the circumstances, it might make more sense if I explained why I haven’t joined Plaid Cymru so far,

Firstly, I must admit that I’ve always resisted joining this political party. I come from a Welsh-speaking, dissenting-Christian, Gwynedd-residing family. The choice of Plaid Cymru seemed too obvious, too pre-ordained. Wales has always been beleaguered by denominational schisms, and I didn’t want to be just another person who voted the way he did because his father and his grandfather voted the same way. I am the master of my own mind (go to hell scientific materialism), and if I wanted to join Labour, the Lib Dems – even the Tories, whose name I don't equate with the bogey-man – I wasn’t going to let my background, or any friends or family members, stand in my way.

Secondly, I was until 2011 a professional journalist, and have since then been an academic. It’s probably time I admitted to myself that I’ll be an academic for the foreseeable future and that I’m not going to return to journalism anytime soon. But I was always hesitant in making my own political views clear while that option remained open to me. However, as I argued when Rhun ap Iorwerth declared his Plaid candidacy, I think you can hold strong political opinions and also be a good journalist – you can be professionally objective and impartial whatever your own opinions are on a specific matter. (Look at all those journalists on Twitter who aren’t exactly shy in weighing in with their own opinions while simultaneously reporting on the day’s events.)

Thirdly, I was genuinely unsure where my political allegiances lay. I suspect that none of the political parties in Wales are a perfect fit for me. I am at heart a socially liberal but economically conservative Welsh nationalist – while Plaid Cymru has tended to skew increasingly to the left on economic matters, of late. I would probably make a good Lib Dem, and indeed, I very much respect the liberals’ contribution to Welsh politics over the last 200 years. But ultimately the liberals have promised much when it comes to Wales, and delivered little when they had the chance, going back to Tom Ellis and Lloyd George. I suspect that accepting that no political party is a perfect fit for you, and making do with what is available, is part of growing up.

So why have I joined Plaid Cymru?

I’m a Welsh nationalist. Hobsbawm declared that “... no serious historian of nations and nationalism can be a committed political nationalist... [it] requires too much belief in what is patently not so.”  (Hobsbawm, 1990, p. 12) I must disagree with the most esteemed historian in this case. Yes, most nationalists are misinformed regarding the primordial roots of their own nation. The modern nation state, which replaces the feudal system, is a relatively recent invention, dating from around the end of the 18th century. Nations are very much ‘imagined communities’ – it is absurd that the Welshman from Wrexham would think himself to have more in common with a man from Tenby that someone from a few miles over the border in Chester. Nationalism is not about language, or religion, or liberte, egalite or fraternite – it is ultimately a discourse, a discourse that talks of ‘us’ and ‘them’. How can it not be something toxic and divisive?

But if we reject Welsh nationalism, do we really extricate ourselves from this toxic and divisive discourse? After all, the world is made up of nations, and just because these nations are the status quo, they’re still held together by the glue of nationalism. One only has to look at the front page of any national paper (particularly the Mail) to realise that British Nationalist discourse is an ever-present aspect of our daily lives. Just because this nationalism is of the ‘banal’ kind,  (Billig, 1995, p. 6) less obvious in its daiily reproduction, doesn’t mean that it isn’t there. Until a serious alternative to the nation state presents itself, everyone is a nationalist to some degree – if you have an opinion on the territory and governance of your own nation state, even if that is to support the continuation of things very much as they are, you are still a nationalist.

I’m a Welsh nationalist because I don’t belive the ‘us’ versus ‘them’ is a creation of Welsh nationalism. Nation states were set up all over the world based on liberal principles, but they’re ultimately monopolies to protect the interests of the ruling class. ‘They’ – the British establishment – already exist, and they’re not sharing power with ‘us’, unless it’s on their own terms. There’s no doubt that any person, of whatever background, race or gender, can join the British establishment with a lifetime’s effort. Even someone like John Prescott, who campaigned to abolish the Hourse of Lords, can ultimately become a Lord. This is where British nationalism has succeeded where others have failed – they’ve left the door open to anyone who wanted to assimilate. But to do so you have to play by their rules. You have to be ready to be absorbed.

The backwards, under-developed economy we have in Wales today does no-one any favours. It serves only the British establishment, because they know that, ultimately, national independence depends on economic independence, and if they are to keep Britain as a centralised state under their control then it doesn’t pay to invest too much in the regions. For good or ill, Wales is my home, and I don’t much appreciate being a pawn in this particular game. Wales could, with a modicum of investment in its infrastructure, do much better economically than it is doing at the moment. In the meantime, however, we have to sit back as Crossrail, then Crossrail 2, (and presumably Crossrail 3), then HS2, (and presumably HS3 and HS4) and similar multi-billion pound investments are ploughed into London and the surrounding regions. In return, we’ll get the electrification of the Cardiff-London railway, which should cut a whole 10 minutes off travel times. North Wales awaits its dividend from the so-far non-existent 'Northern Powerhouse'. These investments, if they ever arrive, will of course benefit Wales – as long at Wales is dependent on breadcrumbs from London’s table. But if Wales is to develop economically it needs to be more than a spoke in London’s economic wheel – it needs an internal economy that operates under its own steam. Being tied to the whims of a British establishment that has a 500+ year record of not caring a jot about Wales, and a financial sector which is about as stable as a Jenga tower made of jelly and is already overdue another crash, is not a sustainable option for Wales in the long term.

It sounds like a monumental cliché, but it’s true - Plaid Cymru, for all their flaws (of which there are no doubt many), are the only party that put Wales first. For Labour, Wales is just a building block towards power at the UK level. For the Conservatives, scoring a few seats here and there is nothing more than bragging rights. For UKIP, Wales is no more than an opportunity to claim an advantage under proportional representation that they can’t under first past the post, gain a few seats for former Tories, shore up Nigel Farage’s support, and smooth over internal party divisions. The liberals had complete political control over Wales for 50 years, but turned their backs on Wales as soon as the British political establishments offered them plum posts. For these parties, Wales is, at best, a stepping stone to greater things. We've voted for each of these parties in turn for over a hundred years - what has changed?

This thing we call ‘Wales’, like every other country, may be an accident of history. We may as well ask 'which Wales?' But it’s as good a region as any other in order to hoist a banner and distance ourselves from the self-serving cartel at the heart of the British establishment, who sing the praises of the free market when it affects the people of Port Talbot but promote state intervention when it preserves their own interests. If there were any evidence of a pan-British solution to this problem, I may well hold back. But I suspect that this elite are too firmly embedded at the heart of Britain to remove, that any solution would be another compromise that wouldn't really change anything. When any effort is made to change the established order, they call upon the combined might of the state, the judiciary, the media, and close ranks. But they care little for Wales. Good. Let’s turn that to our advantage, for once, and, in the absence of any alternative, begin the long overdue process of excusing ourselves from this sorry mess.


  1. Datganiad yn saesneg, gwbwl amharchus o'r iaith, dyma pam dwi ddim am ymuno a'r Blaid - dyw'r gymraeg ddim yn bwysig i hunanbwysigion Plaid Cymru bellach. Bach o niwsans yw'r gymraeg i elite Plaid Cymru Anghytuno hefyd a dy sylw am ddim tebygrwydd rhwng person yn Wrexham a Dinbych y Pysgod - nodwedd y profiad cymreig yw undod syfrdanol y profiadau a'r teimladau ar draws Cymru - ond fel gymaint o dy gyd 'genedlaetholwyr' academaidd parth dychmygol yw eich Cymru chi - gwlad sy'n bodoli mewn trafodaeth academaidd yn unig

    1. Os yw'r diffyg Cymraeg yn dy gythruddo, pam ddim ymuno a cheisio newid y Blaid?
      Mae'n syniad rhyfedd i beidio ag ymuno â phlaid wleidyddol am dy fod yn anghytuno gydag un unigolyn sydd newydd ymuno ac yn egluro paham.

  2. Helo Mr neu Mrs Di-enw. Mae'n ddrwg gen i bod fy mlog wedi eich tramgwyddo, ond dylid cofio mai un aelod (anghynrychioliadol) o Blaid Cymru ydw i. Does gen i ddim byd ond parch at yr iaith - yn wir, os ydw i'n elyn i'r iaith yna alla i ddim dychmygu fod ganddi lawer iawn o ffrindiau. Ymgais oedd y blog hwn er mwyn dangos bod rhesymau cwbwl sylfaenol, y tu hwnt i'r rhai cenedlaetholgar ethnig arferol, er mwyn ymuno a Plaid Cymru. Rydw i wedi blogio sawl gwaith ar y perthynas hwnnw, yn y Gymraeg, yn y gorffennol, ac rwy'n siwr o wneud eto. Dydw i ddim chwaith am anwybyddu degawdau o waith academaidd ar natur cenedlaetholdeb. Yn wir rwy'n credu bod deall natur cenedlaetholdeb yn bwysig i'w lwyddiant yng Nghymru - fe fyddai cenedlaetholwyr Cymreig yn cael gwell llwyddiant pe baent yn mynd ati i ymchwilio i natur cenedlaetholdeb ac yn rhoi y cyngor a geir yno ynglyn a'r modd gorau o atgynhyrchu cenedlaetholdeb ar waith.

  3. Er gwybodaeth, o'r 105 blogiad ydw i wedi eu cyhoeddi ar y wefan yma, y 7 ar Ffrwti a'r 140 ar wefan Golwg 360, dim ond 3 sydd erioed wedi bod yn Saesneg, sef ychydig dros 1% yn unig o'r cyfanswm. Rydw i'n blogio yn Gymraeg 98% o'r amser felly, a dim ond yn troi at y Saesneg pan mae gen i neges benodol i'r gynulleidfa honno. Mae yna beryg ein bod wrth drafod cenedlaetholdeb yn y Gymraeg yn 'preaching to the converted', ys dywed y Sais, felly penderfynais sgwennu'r neges hon yn yr iaith fain.

  4. Fel cenedlaetholwr gydag ots cryf iawn am yr iaith Gymraeg ac sy'n weithredol drosti mewn amryw ffordd, dwi'n gallu gweld ei bod yn ffaith bod y di-gymraeg yn fwyafrif yn ein gwlad gyda phedair gwaith y rhifau na sy gyda siaradwyr Gymraeg. Os yw Plaid Cymru fyth yn mynd i lwyddo, mae'n angenrheidiol eu bod yn atyniadol i bobl ddi-gymraeg, ac felly mae angen datrys yr argraff bod Plaid Cymru ar gyfer siaradwyr Gymraeg yn unig. Mae e felly yn hollbwysig i wneud y ddadl mewn termau sy'n argyhoeddiadol heb i'r iaith bod yn ffactor, er lles i bawb, gan gynnwys ni sy'n frwd am yr iaith. Dyna beth sy'n cael ei wneud yn y blog hwn, a dwi'n ei werthfawrogi.

  5. Very interesting piece. You get ir absolutely spot on about nation-states and rejecting "primordial" reasons. Because political parties are increasingly broad we also can't really except any party to be a perfect fit for an individual anymore. Got to be said, you don't sound particularly economically conservative. Identity is increasingly creeping in to economic affiliation. Do you support state intervention in markets? Do you support Plaid Cymru's council tax policy including extra charges on second homes and abolishing the bedroom tax?

    Thank you for the article.

  6. Hi Anon - I would define myself as economically conservative, although what counts as conservative in Welsh politics is probably more centrist on an UK-level. As I mentioned in the article, political independence ultimately depends on financial independence, and if we're going to get the latter it means Wales expanding its private sector significantly, and that means devolving taxes and using them to incentivise companies to make Wales their home. Where public spending is needed is on infrastructure - the Welsh assembly spends a shockingly small amount on transport, for instance. North-south links in particular need to be strengthened if Wales is to have an integrated economy. If this means there's less money to be spent in the public sector, then so be it.

    The great danger for Wales is that the industrial revolution was basically a blip in a long slide towards becoming North-West Europe's costa geriatrica. We have an ageing population and a younger cohort which is understandably leaving in order to take advantage of economic opportunities elsewhere (and even being incentivised to do so by the Welsh Assembly Gov's tuition fee grants). If higher taxes on second homes ameliorates some of these problems and makes homes affordable then it's something I could support. I do believe however that the health service needs reform rather than more public spending - it's already over half the WAG's budget.

    I support many of the UK gov's changes to welfare benefits but believe that the way disabled people have been treated is appalling.

    As with everything else, balance is key. Personally I think Plaid have moved too far to the left in terms of economic policy and that has actually hindered its ability to reach its own long-term goals of greater political and economic independence.

  7. Mae unrhywun sy'n honni nad yw'r Gymraeg yn bwysig i Blaid Cymru bellach yn rhywun sydd heb fynychu hystings yng Ngogledd Cymru.

  8. Diddorol iawn Ifan Morgan Jones, cytuno gyda 90% o dy ddarn, ychydig yn sceptical sut y byddai gwlad rhyddfrydol yn gymdeithasol ond yn geidwadol yn economaidd unrhyw wahanol i Gymru? Dyna'n union y model sydd wedi, a sydd yn cael ei ddefnyddio yn mhob un o wledydd y gorllewin. Mae hynny wedi esgor ar freintiau a rhyddid mewn llawer o feysydd, ond sydd yn y bôn yn cadw'r status quo neo-rhyddfrydol o ran pŵer y farchnad mewn lle. Byddai Cymru annibynol rhyddfrydol yn gymdeithasol a cheidwadol yn economaidd yn gwneud dim i leddfu ac i daclo'r holl broblemau sy'n wynebu cymunedau Cymru, y Gymraeg ayb. Byddai haen newydd elitaidd yn cael ei greu yn enw'r Gymru newydd, byddai'r bobol hynny yn eu tro (yn sydyn iawn) yn stampio trefn neo-rhyddfrydol gyda acen Gymreig ar ein gwlad. Byddai'r Gymraeg yn parhau i grebachu a byddai ein cymunedau yn parhau i farw dan droed y farchnad. Dwi'n parhau i feddwl bod llawer iawn o traction yn ngwaith seminal Gareth Miles "Cymru Rydd / Cymru Cymraeg / Cymru Sosialaidd", a mai dim ond drwy ddilyn polisiau Sosialaidd y byddai modd adfer ein cymunedau, nid oes ond rhaid i ni weld beth sydd wedi digwydd yn Iwerddon yn ystod y 100 mlynedd diwethaf i weld hyn.

  9. Diolch am y neges Osian. Efallai na fydd yr ateb wrth dy fodd. Does dim byd delfrydyddol am fy nghenedlaetholdeb i, ac rwy’n cyfaddef bod elfennau negyddol iawn i genedlaetholdeb. Fel y nodais yn yr erthygl, gall fod yn wenwynig ac ymrannol. Yn ogystal, rhaid cyfaddef bod cenedlaetholdeb wedi dod i fodolaeth yn bennaf oherwydd dymuniad dosbarth canol masnachol i ffurfio monopolïau i warchod eu budd eu hunain oddi wrth y grymoedd ffiwdal a fodolai ynghynt ar yr un llaw (drwy ddymchwel eu grym) a’r cyhoedd chwyldroadol ar y llall (drwy eu hannog i feddwl mai eu syniad nhw oedd y drefn newydd a bod democratiaeth yn rhoi’r grym yn eu dwylo). Nid oes llawer wedi newid – ac os nad oes modd argyhoeddi y dosbarth canol cyfforddus eu byd o fewn Cymru bod ymwahanu fwyfwy oddi wrth y wladwriaeth Brydeinig o fudd iddyn nhw, ni aiff cenedlaetholdeb Cymreig i unman. Ni aeth i unman yn ystod yr 19eg ganrif hyd diwedd yr 20fed am yr union reswm hwnnw – roedd bod yn rhan o Brydain yn cynnig gormod o gyfleoedd wrth ennill arian a grym. (Yr unig reswm yr aeth i unman hyd yma yw oherwydd bod y dosbarth canol Cymraeg a rheolwyr Llafur wedi penderfynu ar y cyd y byddai datganoli yn gam cadarnhaol iddynt).

    Ond fel y dywedais uchod, nid yw troi cefn ar genedlaetholdeb Cymreig yn atal cenedlaetholdeb Prydeinig. Does dim opt out – breuddwyd utopiaidd, ar hyn o bryd o leiaf, yw byd heb genedl-wladwriaethau. Mae fel dewis peidio pleidleisio am nad ydych chi’n hoffi ddim un o’r cynigion sydd gerbron – nid yw’n gwneud dim i newid y drefn fel ag y mae.
    Gallwn freuddwydio am Gymru sosialaidd, ond, a siarad yn blaen, dyw hynny ddim yn mynd i ddigwydd. Yr unig fodd o ennill annibyniaeth yw cael yng Nghymru ddosbarth masnachol sydd yn gweld budd wrth ddadlau o blaid annibyniaeth. Fel y dengys refferendwm annibyniaeth yr Alban, a’r refferendwm ar yr EU, er gwaetha’r holl son am falchder cenedlaethol etc etc daw’r penderfyniad yn y pen draw i lawr i fudd ariannol y dosbarth canol. Os nad yw Cymru yn gweithredu polisïau economaidd eithaf llym sy’n torri’r llinyn bogail gyda’r trysorlys, ni fydd yn bosib mynegi’r ddadl honno o gwbl. Does dim sail i werthu Cymru sosialaidd os fyddai y wlad ar ei cholled o £6 biliwn o beidio dibynnu ar Loegr.

    Dydw i ddim yn credu bod y farchnad yn elyn i’r Gymraeg – derbyn propaganda Fictoraidd yw hynny mai Saesneg yw iaith fasnach a chynnydd. Daeth y twf mwyaf yn nifer siaradwyr Cymraeg yn ystod y chwyldro diwydiannol – o ryw 400,000 i bron i 1m. Y methiant bryd hynny oedd mai cyfalaf o’r tu allan a ariannodd y fenter yn hytrach nag dosbarth Cymreig masnachol a welai fudd mewn amddiffyn eu buddsoddiad eu hunain, ac a allai fod wedi pwysleisio gwahaniaethau ethnig a sifig Cymru a Lloegr er mwyn cyflawni hynny. Fel y dywedais, o ennill y ddadl economaidd y byddai Cymru yn wlad cyfoethocach (o leiaf i’r dosbarth canol) o fod yn annibynnol, byddant hwy yn eu tro (yn rhinwedd eu swyddi yn awduron, haneswyr, cynhyrchwyr teledu, etc) yn pwysleisio hunaniaeth ethnig arwahanol Cymru er mwyn cael y maen hwnnw i’r wal.

    Mae realiti cenedlaetholdeb mewn gwirionedd ymhell o’r naratif a gredir gan y mwyafrif o genedlaetholwyr eu hunain, ond o lwyddo i dorri monopoli un elit Llundeinig rhaid bod yn realistig a sylweddoli mai un o ofynion annibyniaeth i Gymru, neu hyd yn oed ragor o ddatganoli, fyddai gweld ffurfio ein elit ein hunain. Yn y pen draw rhaid credu y byddai yr elit hwnnw yn well am ymdrin a phroblemau Cymru nag elit Llundain (rydw i’n credu y bydden nhw, er gwaethaf tystiolaeth Llywodraeth y Cynulliad, oherwydd byddai Cymru yn fwy iddynt na charreg sarn ar y ffordd i bethau gwell).

  10. Simon Dyda - Pwysigrwydd arwynebol sydd yn cael ei rhoi i'r gymraeg. Mae'n ddigon derbyniol nawr i gyfrifon trydar cynhorwyr Plaid Cymru nawr i fod yn uniaith saesneg i bob pwrpas hydynoed mewn ardaloedd cymraeg. Mae'r rhai sy'n dangos ffug barch at y gymraeg - yn defnyddio y math gwaethaf o ddwyeithrwydd - chydig o gymraeg tocenistaidd ond y negesuon pwysicaf yn saesneg - mae'n amlwg hefyd mae yn saesneg mae nifer o'r negeseuon wedi ei sgwennu yn saesneg gyntaf a rhyw gyfieithu carbwl wedyn. Dyna mae Ifan yn wneud hefyd, oes negesuon cymraeg ond y negeseuon mae o rili ishio i bobol ddarllen yn saesneg. Dyma'r math gwaethaf o gasineb at y gymraeg, oherwydd mae'n esgus bod yn gefnogol. Fel ddywedodd pobol am Lafur 'Y blaid sydd wedi fy nghadael i' Fy awgrym ydi fod pobol Plaid Cymru yn dympio'r gymraeg yn gyfangwbwl, ac yn datgan yn onest nad yw'r gymraeg yn hanfodol yw fersiwn hwy o genedlaetholdeb. Gall y rhai ohonnom sy'n credu fod y gymraeg yn ganolog wedyn ddechrau plaid newydd cenedlaetholgar

  11. "Dyna mae Ifan yn wneud hefyd, oes negesuon cymraeg ond y negeseuon mae o rili ishio i bobol ddarllen yn saesneg. Dyma'r math gwaethaf o gasineb at y gymraeg, oherwydd mae'n esgus bod yn gefnogol."

    Mae'n ddrwg gen i, Mr Di-enw, ond mae hyn yn hollol chwerthinllyd. Dros 300 o flogiau, a 3 o'r rheini yn Saesneg - oeddwn i ddim eisiau i bobl ddarllen y gweddill? Rydw i wedi fel newyddiadurwr ar gylchgrawn Golwg a gwefan Golwg 360 - oeddwn i ddim am i bobl ddarllen fy ngwaith? Rydw i wedi ysgrifennu dwy nofel yn y Gymraeg - oeddwn i ddim am i bobl eu darllen nhw? Rydw i yn gwneud doethuriaeth yn Adran y Gymraeg - dibwynt mae'n siwr gan nad ydw i eisiau i neb ei ddarllen! Amwn i nad oeddwn i 'rili' isio i bobl ddarllen 99.9% o bopeth ydw i werioed wedi ei gyhoeddi, felly.

    Sgwennais y blog hwn yn Saesneg (un o ddegau ydw i wedi sgwennu ar y pwnc - pob un arall yn Gymraeg) achos roeddwn i'n gwybod y byddai ei ysgrifennu yn y Gymraeg yn cyrraedd cyfeillion sydd eisoes yn aelodau o Blaid Cymru yn unig, gan ei wneud yn ddibwynt.

    Mae agwedd sy'n bychanu ymdrechion rhywun yn y Gymraeg oherwydd bod 1% o'r hyn a ysgrifenir yn Saesneg yn llawer mwy newidiol na'r 1% hwnnw. Mae rhywun yn gofyn - beth yw'r pwynt?

  12. Byddwn i ddim yn trafferthu ateb sylwadau hurt Mr/Ms Di Enw tan fod ganddo ef/hi ddigon o asgwrn cefn i adael ei (h)enw.

  13. Sori ond mae Plaid Cymru yw'r unig Blaid sy'n defnyddio Gymraeg i unrhyw lefel sylweddol mewn cyfathrebu, mewn cyfarfodydd, mewn swyddfeydd nhw. Mae ymchwil gan Gymdeithas yn ddangos mae'r Aelodau Cynulliad Plaid Cymru yn defnyddio Cymraeg mwy na unrhyw blaid arall. Weithiau da ni angen gwiriad realiti, ac yn gwrthwynebu pobl twp sy'n son am "ddechrau plaid newydd cenedlaetholgar". Hollol anghyfrifol. Pwy wyt ti i deud fi, fel bleidiwr, ddim yn siarad digon o Gymraeg?

  14. Rhaid ifi nodi mod i'n ffan anferth o blog Ifan, darllen bob dydd - meddwl ei fod yn wych. Does dim byd personol am fy marn yn erbyn Ifan na'i flog - i'r gwrthwyneb rwy'n edmygydd

    Ond pan mae Cymro Cymraeg yn datgan yn gyhoeddus ei fod wedi penderfynu ymuno a'r Blaid Genedlaethol ac yn gwneud hynny drwy gyfrwng y saesneg yn unig mae'n rhaid gofyn oes yna rhywbeth sylfaenol o'i le ar agwedd cenedlaetholwyr blaenllaw at y gymraeg. O'r holl dystiolaeth a welaf i mae yna ddiffyg cynyddol os nad gwaelodol yn agweddau cyhoeddus ( yn arbennig ar y cyfryngau cymdeithasol) nifer o rhai sy'n honni bod yn daer dros yr iaith. Mae cynifer o achosion llythyrau y blaid dwi'n eu cael wedi eu plygu fel fod y saesneg iw ddarllen gyntaf, siarad cyhoeddus mwy o saesneg na chymraeg, mynegiant mwy bywiog yn saesneg nac yn y gymraeg ar trydar. Dwi'n credu fod hyn yn gamgymeriad. Dwi'n credu fod llawer iawn o bobol Cymru yn cysynnu cymreictod a'r iaith gymraeg, a ddim just y penpethion. Soi'n credu fydd pobol cymru yn diolch nac yn parchu y glastwreiddio parhaus yma.

  15. Diolch am y neges ychydig yn fwy pwyllgor Mr/Mrs Di-enw (er dwnim os mai dyma'r un mr/mrs di-enw chwaith).

    Fy mhwynt yw fy mod i wedi blogio hyd syrffed ar yr union bynciau a drafodir yma sawl gwaith o'r blaen, a hynny’n Gymraeg. Dyma ambell un sydd ar flaen fy mysedd, ond mae sawl un arall hefyd:













    Rydw i hefyd wedi ysgrifennu blog yn Gymraeg yn trafod yr union bwnc yr ydych yn cyfeirio ato yma, sef pryderon am agwedd Plaid Cymru at yr iaith:


    Fel y nodais, y rheswm yr ysgrifennais y blog penodol hwn yn y Saesneg oedd fy mod am osod gerbron rhai rhesymau pam bod cenedlaetholdeb Cymreig yn bwnc o bwys hyd yn oed o osod mater yr iaith o’r neilltu. Mae mater yr iaith yn gymhelliad digonnol i’r 20% sy’n ei siarad, ond i’r 80% sydd ddim rhaid cyflwyno dadleuon eraill yn ogystal. Fe allen ni siarad da’r 20% yn unig, ond nid mudiad cenedlaethol fyddai hwnnw.

    Yr unig beth sy’n gwahaniaethu y blog hwn sy’n trafod cenedlaetholdeb o’r gweddill sy’n trafod yr union yr un pwnc, ac sydd wedi ei wneud yn destun eich llid, yw ei fod am ryw reswm wedi cael lot mwy o sylw. A hynny, yn eironig, yn debygol o fod am ei fod yn Saesneg!

  16. Mae'r so called cenedlaetholwyr i gyd yn cefnu ar y gymraeg. Cwpwl o enghreifftiau ar y gwefannau cymdeithasol, Jonathan Edwards, Dyfrig Jones, Mike Parker, Dafydd Trystan. Saesneg yn bennaf yw iaith trafod y bobol yma. Pa ddisgwyl i lywodraeth gefnogir gymraeg pan fo y rhai sy'n honni cefnogi'r iaith yn dangos amharch llwyr ati ar y gwefannau cymdeithasol. Falle fod y cenedlaetholwyr yma'n credu eu bont yn gefnogol i'r iaith, mae'r dystiolaeth i gyd yn dangos mae dirmyg sydd ganddynt mewn gwirionnedd. Fel Cymro Cymraeg dwi wir yn teimlo nad oes neb am ddefnyddio'r gymraeg bellach mewn gwirionedd, yr holl Gymru yma sy'n honni eu bont dros y gymraeg, yn cefnu arni hi bob cyfle posib

  17. I'm a Welsh language learner. As I was not raised in Wales, I started learning Welsh as an adult.

    I keep being asked why I learn. Because 'everyone in Wales speaks English anyway', why bother? Because 'it was a dying language', why preserve & revive it now? Shouldn't we just 'let it die'? We Welsh learners (and you Welsh speakers) are 'costing' the Welsh government valuable money by choosing to learn & speak Welsh - shouldn't that money go to other 'worthier' causes?

    With such misinformation & discouragement - and with continued attacks on Welsh language - how could I know why Welsh language is important - and from where would I gain the motivation to learn & speak Welsh - if Welsh speakers had not taught me, and instilled in me greater respect for the Welsh language, in a language which I already speak?

    And more broadly, how would I - and English speakers like me - be aware of & called to support causes of national importance to Wales, if we aren't well-informed about them? Why would be be convinced to support 'Welsh nationalist' positions, if we haven't yet heard their side?

    Even amongst learners, not all have acquired the language skills (yet) to read/watch Welsh language media confidently. And then, there are those who - perhaps because they lack confidence in learning languages, or for various other reasons - haven't (yet) started to learn Welsh at all.

    Many would be happy to support Welsh language & other Welsh causes - and in fact, from Wales & abroad, many actually do - if only they are well-informed about these matters, in a language which they speak. Welsh speaker & learners alike will also find it far easier to gain support of their non-Welsh-speaking friends for these causes by providing them with such information in English.

    Denying them that knowledge & Welsh-supporting perspectives, leaving them to hear & be influenced by only anti-Welsh viewpoints in English language media, would do a tremendous disservice to Welsh causes, and would be a massive mistake.

    Diolch yn fawr i chi, Ifan Morgan Jones, for writing on such topics in English language. It is very helpful & very much needed!


Post a Comment